قره عینی

مثل یه زمان سنج روزها رو میشمرم

کی میبینمش؟ دو هفته دیگه

کی میرم؟ ۱۰ روز دیگه

کی میتونم باهاش حرف بزنم؟

از این سوال ها و جواب هایی که هر شب بهتر و بهتر میشن

چون منو به تو نزدیکتر میکنن

از خدا که پنهون نیست از تو چه پنهون

هزار بار شکر که خدا مارو سر راه هم قرار داد

و تو این ۴ سال کنار هم بودیم و اگر خدا بخواد و

یاریمون کنه تا آخر عمر

اونوقت دیگه من نمیشمارم

۱۰ روز ۹ روز ۸ روز.... الان تو راهه... الان رسیده

عزیز دل من

۴ سال پیش این موقع ها رو مطمئنم یادته

چه حس شوقی داشتم دلم برات میلرزید اما پنهون میکردم

چقدر تو زرنگ بودی نفس

خیلی خیلی خیلی سختی کشیدیم و هنوز هم تموم نشدن

سختی هایی که فقط و فقط خدا میدونه

و دیگران فکر میکنند ما در ناز و نعمت خواهیم بود

همسنگر من

با تو چه ترسی از مشکلات دارم

وقتی تکیه گاه محکمی هستی

و من آسوده همه چیز رو اول به خدا و ائمه و شهداش و بعد به تو میسپارم

انت فی قلبی قره عینی

عاشق شدیم به همین سادگی!...